>

حجت الاسلام و المسلمین متانت خدمت عزاداران حسینی بیان نمودند: امشب می خواهم به شما راهکاری بدهم که تا فردا ظهر به آن عمل کنید و نتیجه اش را تا قیامت خواهید دید.

گفتیم که ما الان داریم زندگی می کنیم از صدقه سری اهل بیت(ع) و راس شان پیامبر است. گفتیم رابطه ی مودت مثل رابطه امام و مامون است. اولین رکن گفتیم امام حتما باید جلو قرار بگیرد. دومین رکن اتصال است. رکن سوم اقتداست. آیا در زندگی های ما اقتدا به امام معصوم(ع) است یا خیر. قرآن جایش اتفاقا در عروسی هاست، سوره الرحمن عروس قرآن است ما آن را کشاندیم برای دم مرگ و احتضار افراد. قرآن بدون اهل بیت مفسرش می شود معاویه. خود اهل بیت(ع) گفتند اگر خواستیم استدلال کنیم حتما دلایلش را از قرآن برای تان می گوییم. عزیزان قرآن خیلی در زندگی های مان کم رنگ است. قرآن در مجالس عروسی نیست، چرا؟ می خندند به ما؛ این یعنی کاری که امام معصوم(ع) می کرد ما نکردیم. به علامه قاضی گفتند با چه چیزی حال می کنی؟ گفت وقتی همه خواب اند نیمه شب بیدار می شوم با سوز خاصی قرآن می خوانم. من سر عروسی ام قاری دعوت کردم، گفتم من روحانی نمی شود قرآن را زنده نکنم. 

مورد چهارم تداوم است. عده ای در زندگی شان حیات شان از یک زمانی به بعد حرام می شود. باید مودت تا آخرین لحظه مردن کنارت باشد. عزیزان این چهار رکن را در زندگی مان انجام دهیم بعد بگوییم مودت داریم.

بلایی سر زندگی ما آوردند که فلان تیم باخت ما برایش گریه کردیم، اگر همین اشک را ماهی، سالی برای سیدالشهدا(ع) بریزیم دستمان را می گیرند.

امام باقر(ع) فرمودند: کسی که روز عاشورا برود به زیارت سیدالشهدا(ع) و ماندگار شود یک شبانه روز با حالت گریه، خداوند را روز قیامت ملاقات می کند درحالی که دو هزار حج، دو هزار عمره و دو هزار غزوه نه ثواب معمولی بلکه درحالی که در کنار امام معصوم(ع) بودند به او عطا می کند. به امام گفتم اگر کسی دسترسی به حرم سیدالشهدا(ع) نداشت چه کند؟ فرمود اگر خدا روزی کند برود صحرا یا بالای پشت بام رو به قبله کند به حضرت سیدالشهدا(ع) سلام می دهد. نحوه سلام این گونه است، صلی الله علیک یا اباعبدالله(ع) سه مرتبه بیان کنید؛ دومین کار تمام کسانی که در این مسیر برای قتل سیدالشهدا(ع) بودند را لعنت می کنی، دو رکعت نماز می خوانی مثل نماز صبح است. سپس صلوات می فرستی هرچه قدر که توانستی، این کارت باید قبل از اذان ظهر باشد، سپس زبان حال پیدا می کنی با سیدالشهدا(ع) از این فاصله دور رابطه برقرار می کنی، و زمزمه می کنی و گریه می کنی حالا به هرکسی در منزل هست بگو برای حسین(ع) گریه کنند، سپس برو به خانه ات گریه کن بعد به همدیگر تسلیت بگوئید، امام سه مرتبه فرمود من ضامنم که کسی این کار ها را انجام دهد این ثواب ها را به او بدهند. گفت چطور تسلیت به هم بگوییم؟ فرمود بگو مصیبت و عزای ما برای سیدالشهدا(ع) زیاد شود و ما را از خون خواهان حضرتش قرار دهد و اگر توانستی دنبال نیاز هایت نروی این چنین کن. حاجتت در آن روز برآورده نمی شود و اگر برآورده شود خیری در آن نیست و در آن روز آذوقه در منزلت ذخیره نکن. سعی کنید تا عصر غذا نخورید و عصر یک غذایی مانند افراد مصیبت زده ها بخورید و امام می فرماید همچنین ثواب مصیبتی که به انبیاء و رسولین و شهدا از بدو تشکیل دنیا تا قیام قیامت به او می دهند. سپس امام باقر(ع) فرمود: اگر بدانند در زیارت حسین(ع) چه خبر است از شوق می میرند، از حسرت بند بند وجودشان قطعه قطعه می شود. امام معصوم(ع) گفت اگر در آن سالی که به زیارت حسین(ع) رفته از دنیا برود ملائکه در تشییعش می آیند و برایش تا زمان قیامت استغفار می کنند.

اضافه کردن نظر